Demografia Według danych z 30 czerwca 2004 r. miasto miało 6030 mieszkańców. Dane z 30 czerwca 2004: Opis Ogółem Kobiety MężczyźniJednostka osób % osób % osób %Populacja 6030 100 3080 51,1 2950 48,9Gęstość zaludnienia[mieszk./km²] 246 125,7 120,4
thumb|690x480px|center |Piramida wieku mieszkańców Dynowa w 2014 roku
Historia thumb|Pomnik króla Jagiełły thumb|Sobień, Dynów i Łańcut (Landzut) na mapie Mercatora, wydanie z roku 1634, Antwerpia thumb|Rynek mały|Rynek przed 1930 W okresie panowania króla Kazimierza Wielkiego dobra Rzeszowskie wraz z Dynowem nadane zostały rycerzowi Janowi Pakosław de Strożyszcz. W posagu Dynów, Rzeszów i inne dobra otrzymał Kmita Sobieński, poślubiając córkę Augustyna z Rzeszowa; główna posiadłość Piotra Kmity – wojewody sandomierskiego, a później krakowskiego. 1409 – Po śmierci Piotra Kmity, kasztelana lubelskiego, dobra dynowskie wraz z Hyżnem odziedziczył jego syn Piotr Lunak Kmita, mąż dziedziczki części Rzeszowa Ofki (Zofii) Rzeszowskiej; 1410 – pobyt króla Władysława Jagiełły po bitwie pod Grunwaldem, w której sławili się mieszkańcy Dynowa; 1424 – własność Andrzeja Wernera de Denow; 1429 – uzyskanie praw miejskich; 1436 – dobra dynowskie zagarnął bezprawnie stryj małoletniej wówczas Małgorzaty z Kmitów (ur.