Instrukcja zawiera ponadto szczegółowe przepisy dotyczące: pomiarów uzupełniających zasad opracowania i wyznaczenia projektu na gruncie obliczenia osnowy geodezyjnej kartowania obliczania powierzchni składu operatu uzupełniającego oraz komentarze definiujące: sytuacyjną mapę zasadniczą, jako mapę o treści i formie dostosowanej do głównych potrzeb gospodarczych, stanowiącej podstawowy dokument geodezyjny, podlegający bieżącej aktualizacji i umożliwiający łatwe uzyskanie map pochodnych mapę ewidencji gruntów i budynków, jako mapę pochodną od mapy zasadniczej mapę uzupełniającą, jako mapę uzupełnioną wynikami pomiaru uzupełniającego układ współrzędnych państwowych
Do map wielkoskalowych aktualizowanych zgodnie z tą instrukcją zaliczono: sytuacyjną mapę zasadniczą, mapy pochodne od mapy zasadniczej (w tym mapę ewidencji gruntów i budynków) oraz mapy podkładowe dla celów projektowania i inwentaryzacji.
Obwieszczenie wprowadzające niniejszą instrukcję straciło moc prawną wraz z wprowadzeniem do stosowania instrukcji K-1 (1979) "Mapa zasadnicza" zarządzeniem z 9 lutego 1979 Prezesa GUGiKna podstawie art. 8 ust.