Łysienie anagenowe (łac. anagen effluvium) – choroba objawiająca się znaczną utratą włosów na skórze głowy. Głównym czynnikiem chorobotwórczym jest przerwanie fazy wzrostu włosów przez inny czynnik wykazujący duże nasilenie działania.
Przyczyny Z reguły do przerwania fazy wzrostu włosów dochodzi w wyniku zastosowania konkretnych leków. Do tego rodzaju środków zalicza się zwłaszcza medykamenty chemoterapeutyczne, w tym środki antymetaboliczne, środki alkilowe, środki mające na celu zahamowanie mitozy (używane do leczenia raka). W rezultacie stosowania wymienionych leków dojść może do zahamowania bądź powstrzymania przed podziałem komórek macierzy, a tym samym zwężenia procesu. Następnym etapem jest osłabienie trzonu włosa objawiające się nadmierną podatnością na pęknięcia i urazy. W wybranych przypadkach dochodzić może do niemożności wytworzenia i uformowania włosów. Wśród innych przyczyn łysienia anangenowego wymienia się promieniowanie jonizujące, zatrucie metalami ciężkimi (tal, arsen, ołów) bądź choroby układu dokrewnego, choroby o podłożu autoimmunologicznym (m.in. łysienie plackowate).