Instrukcja techniczna B-III – archiwalna instrukcja geodezyjna stosowana w Polsce, będąca częścią przepisów Pomiary szczegółowe (dział "B" Powszechnych Przepisów o Pomiarach Kraju) i obowiązująca w latach 1949–1979, wprowadzona obwieszczeniemna podstawie dekretu z 13 czerwca 1956 o państwowej służbie geodezyjnej i kartograficznej. Dz.U. nr 25, poz. 115 Prezesa Głównego Urzędu Pomiarów Kraju z 27 lipca 1949 w sprawie wprowadzenia instrukcji "Poligonizacja techniczna"Monitor Polski Nr A-54, poz. 732.
Instrukcja została opracowana w latach 1947–1948, a zmiany do niej zostały wprowadzone zarządzeniem nr 26 Prezesa Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii z 28 czerwca 1965Dz. Urz. GUGiK Nr 6, poz.29.
Instrukcja B-III zawiera zbiór, jednolitych pod względem merytorycznym, technicznym i porządkowym, wytycznych dotyczących zasad: opracowania projektu osnowy utrwalenia i zabezpieczenia punktów osnowy poligonowej pomiaru boków oraz kątów sieci obliczenia oraz wyrównania sieci złożenia operatu powykonawczego
Instrukcja definiowała również pojęcie poligonizacji technicznej jako poziomej osnowy geodezyjnej, na której opierają się pomiary szczegółowe.