thumb|350px|Plemiona Epiru w starożytności Molossowie (gr.: Μολοσσοί, Molossoί) – starożytny związek plemion zamieszkały w środkowym Epirze od czasów epoki mykeńskiej. Graniczyli z dwoma innymi związkami plemion epirockich: z na północnym wschodzie, oraz z od południa. Natomiast od północy graniczyli z Ilirami. Byli rządzeni przez królewską dynastię Ajakidów, której członkowie głosili, że wywodzą się od Neoptolemosa, zwanego Pyrrosem („Rudy”), syna Achillesa, bohatera wojny trojańskiej. Lud wziął swą nazwę od Molossosa, syna Neoptolemosa i Andromachy.
Historia Molossowie byli najbogatszym i najsilniejszym plemieniem Epiru. Pojawili się na arenie dziejowej w V w. p.n.e. Ich pierwszym znanym historycznym królem był Admetos, który gościł na swoim dworze Temistoklesa, wodza ateńskiego, ok. r. 470 p.n.e. Molossowie wraz z innymi ludami epirockimi brali aktywny udział w wojnie peloponeskiej. Tarypas, wnuk poprzedniego, uznawany jest za pierwszego króla, który wprowadził kulturę grecką do swego kraju. W r. 385/384 p.n.e. Ilirowie dokonali najazdu na środkowy Epir. Wydali walną bitwę, w której zabili piętnaście tys. Molossów. Ci dzięki pomocy Sparty, uratowali swoje istnienie. Między r. 370 a 365 p.n.e. kraina Orestyda, oderwała się od Macedonii i przystąpiła do Molossów, a jej mieszkańcy nosili od tego czasu miano Orestów-Molossów.