Ferdynand II Medycejski (ur. 14 lipca 1610 we Florencji, zm. 23 maja 1670 tamże) – wielki książę Toskanii z dynastii Medyceuszy w latach od 1621 do 1670.
Życiorys Urodził się jako najstarszy syn (drugie dziecko) wielkiego księcia Toskanii Kosmy II i jego żony wielkiej księżnej Marii Magdaleny. Na tron wstąpił po śmierci ojca 28 lutego 1621. Do 1628 regencję w jego imieniu sprawowały matka oraz babka wielka księżna Krystyna. W wieku siedemnastu lat odbył podróż po Europie. Mimo iż już rok później objął w księstwie samodzielne rządy aż do 1637 roku pozostawał pod wpływem swej babki wielkiej księżnej Krystyny Lotaryńskiej.
Pierwszym wyzwaniem z jakim musiał się zmierzyć młody książę była epidemia, która przetoczyła się przez jego kraj w 1630 roku zmniejszając liczbę ludności o 10% i powodując poważne trudności gospodarcze. W przeciwieństwie do toskańskiej arystokracji Ferdynand i jego bracia pozostali w mieście co znacznie wpłynęło na popularność księcia. W 1633 roku jego matka i babka zaaranżowały jego ślub z wnuczką księcia Urbino Franciszka Marii II Wiktorią della Rovere. Dwójka ich synów dożyła wieku dorosłego: Kosma urodzony w 1642 roku i Franciszek Maria urodzony w roku 1660.