Pierwsze informacje o miejscowości zamieszczone zostały w 1136 w tzw. Bulli gnieźnieńskiej papieża Innocentego II, gdzie wymieniana jest jako własność arcybiskupstwa gnieźnieńskiego. Dokument zawarty jest w Kodeksie dyplomatycznym Wielkopolski. W 1403 miejscowość znajdowała się w dystrykcie śremskim (łac. "in districtu Srzemensi"). Początkowo wieś była własnością duchowną czyli należącą do kleru, w tym wypadku do biskupów gnieźnieńskich. W 1445 leżała w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Koronie Królestwa Polskiego. Od 1361 była siedzibą własnej parafii. W 1510 leżała w dekanacie Śrem.
Miejscowość do połowy XIV wieku była wsią na terytorium zwanym Śrem. W 1359 Dolsk otrzymał prawa miejskie w przywileju Kazimierza Wielkiego, w którym król polski zezwolił biskupowi poznańskiemu na założenie miasta na prawie średzkim we wsi Dolsk ustanawiając jarmarki oraz targ co środę nadając miastu również immunitet ekonomiczny i sądowy. W 1403 król polski Władysław II Jagiełło odnawiając prawa miejskie dla Dolska, ustanowił targi co poniedziałki oraz jarmark według starych zwyczajów. W 1404 Jagiełło nadał biskupstwu poznańskiemu brzeg oraz część bagna, czyli stawu zwanego "Prusy", położonego pomiędzy dziedzinami królewskimi Drzonek a wsią biskupią Dolsk, celem założenia stawów rybnych.