W okresie tzw. „dzikich wysiedleń”, tj. od października 1939 do około lutego 1940 r., powstało na terenie kilka doraźnych obozów przesiedleńczych. Jeden z największych został pomieszczony w fabryce Samuela Abbego na Radogoszczu. Inne np. w fabryce Bayera przy obecnej ul. Pabianickiej (tablica pamiątkowa przed znacznie przebudowanym budynkiem frontowym) czy w hali targowej na Górnym Rynku.
Przesiedleńcy
Kolejnymi przesiedleńcami łódzkiej centrali byli mieszkańcy z łódzkiego osiedla im. Montwiłła-Mireckiego. Wysiedlono wówczas około 5000Hitlerowcy wysiedlili z osiedla Mireckiego 5 tys. ludzi. łodzian podczas dwóch nocnych akcji na przełomie 1 stycznia i 14/15 stycznia 1940 roku. Ludzie mieli 15–20 minut na ubranie się i zabranie najpotrzebniejszych rzeczy, po czym przewożono ich do dawnej fabryki tkanin B.A. Gliksmana przy ul. Łąkowej 4, gdzie znajdował się Centralny obóz przesiedleńczy (niem. Durchgangslager I der Umwandererzentralstelle Posen, Dienststelle Litzmannstadt).. W okresie późniejszym wysiedleń dokonywano także w innych miejscowościach rejencji łódzkiej. Wielu Polaków, w tym również dzieci, deportowano do Rzeszy na przymusowe roboty z PabianicJeremiasz Krzesiński, Deportacje dzieci pabianickich na roboty przymusowe do Niemiec w latach 1941–1945, . oraz Sieradza.