11 listopada 1939 r. powstał w stolicy Kraju Warty – Poznaniu, Specjalny Sztab do Wysiedlania Polaków i Żydów, wkrótce przekształcony w Urząd ds. Wysiedlania Polaków i Żydów (Umwandererzentralstelle (UWZ)). Jego zadaniem było ogólne kierownictwo i koordynacja wysiedleń w Kraju Warty. Dla praktycznej realizacji tych akcji UWZ na początku 1940 r. utworzył ekspozyturę w Litzmannstadt (Łodzi), której z kolei podlegało szesnaście ekspozytur terenowych. Od 1942 r., z powodu znacznego zmniejszenia skali wysiedleń, już tylko trzy: w Inowrocławiu, Łodzi i Poznaniu. Niezwykle aktywna i efektywna działalność jej kierownika H. Krumeya została dostrzeżona przez najwyższych przełożonych toteż od 1941 r. Główny Urząd Bezpieczeństwa Rzeszy przekazywał swe polecenia bezpośrednio do Krumeya. Oddziałowi zlecono też ewidencję i kontrolę wszystkich transportów wysiedleńczych z Kraju Warty, a później i wysiedlenie Polaków z ZamojszczyznyTadeusz Bojanowski, Łódź pod okupacją niemiecką w latach II wojny światowej (1939–1945). Łódź 1992, s. 156–162..