6 listopada 1939 roku aresztowany podczas akcji Sonderaktion Krakau, został szybko zwolniony jako przyznający się do narodowości ukraińskiej. Podczas okupacji niemieckiej przebywał w Krakowie i od 1940 roku wykładał w Państwowej Szkole Technicznej Górniczo-Hutniczo-Mierniczej.
W 1945 roku zorganizował w AGH Katedrę Odlewnictwa, zostając w 1946 roku jej pierwszym profesorem nadzwyczajnym. W latach 1951–1953 był dziekanem Wydziału Odlewnictwa.
Był członkiem Stowarzyszenia Naukowo-Technicznego Odlewników Polskich, a po przekształceniu go w 1951 w Stowarzyszenie Techników Odlewników Polskich jego prezesem do końca życia. Należał do kolegium redakcyjnego „Przeglądu Odlewnictwa”.
Autor prac z dziedziny koksownictwa i odlewnictwa, między innymi pracy Skład i własności koksów górnośląskich.