. Zaklinowane w studni bloki dzielą ją na 8 mniejszych odcinków. Jego dno, pokryte warstwą gliny, wskazuje na brak perspektyw na istnienie głębszych korytarzy. W dolnej części studni odgałęzia się od niej długi na ok. 150 m ciąg wznoszących się korytarzy, prowadzących do dużej sali z bogatą szatą naciekową z przewagą drobnych form groszkowych.
Z punktu widzenia hydrografii Brázda leży w obszarze odwadnianym prawdopodobnie przez tzw. Białe Wywierzysko koło osady Gombasek.
Fauna jaskiniowa W jaskini żyje szereg gatunków troglobiontów.
Historia eksploracji Chociaż jaskinia była znana od bardzo dawna, pierwszego zejścia na jej dno dokonała dopiero ekipa pod kierunkiem J. Seneša w 1952 r. Podczas tej wyprawy zejście na dno i powrót na powierzchnię zajęły łącznie 27 godzinSvetozár Krno: Expedicia Brázda '77 [w:] "Krásy Slovenska" R. LV, nr 4/78, s. 184. Przez szereg następnych lat na dno jaskini docierały kolejne ekspedycje speleologów, zwłaszcza z Brna. Dokonywane przez nich pomiary wykazywały różne głębokości jaskini od 182 do 205 m. Dlatego też w 1973 r., przy okazji 6 Międzynarodowego Kongresu Speleologicznego w Czechosłowacji, dokonano komisyjnego pomiaru głębokości jaskini dwiema różnymi metodami. Uzyskany wówczas rezultat -177 m Správa slovenských jaskýň przekazała w marcu 1976 r.