Należał do zwolenników niepodległości Peru oraz uważany był za jednego z wybitnych obywateli Limy, stąd też wziął udział w uroczystym podpisaniu Deklaracji Niepodległości Peru 15 lipca 1821 roku z woli José de San Martína. Towarzyszył wydalonemu z kraju arcybiskupowi Herassowi w jego powrocie do Hiszpanii w pod koniec tego samego roku.
W 1825 roku został mianowany administratorem apostolskim archidiecezji limskiej. Na skutek zawirowań politycznych dopiero 23 czerwca 1834 roku został powołany przez papieża Grzegorza XVI na pełnoprawnego arcybiskupa metropolitę limskiego. Jego konsekracja biskupia miała miejsce 20 lipca 1835 w archikatedrze w Limie. Było to ważne wydarzenie dla miasta i państwa, ponieważ jego intronizacja skończyła trwający 14 lat wakat na stanowisku metropolity. Poza tym był pierwszą osobą piastującą ten urząd, która urodziła się w Peru.
Swoje rządy rozpoczął od wizytacji parafii leżących na terenie archidiecezji, przywracając wszędzie normalne struktury organizacyjne, które zostały częściowo zlikwidowane w wyniku wojny o niepodległość Peru. Promował także wstępowanie do seminarium duchownego.