W załączniku do depeszy z 2 października 1767 roku do prezydenta Kolegium Spraw Zagranicznych Imperium Rosyjskiego Nikity Panina, poseł rosyjski Nikołaj Repnin określił go jako posła wątpliwego dla realizacji rosyjskich planów na sejmie 1767 roku, poseł powiatu christenburskiego na sejm 1767 rokuНосов Б. В. Установление российского господства в Речи Посполитой. 1756–1768 гг. Moskwa, 2004, s. 671.. W 1774 roku otrzymał we Włodzimierzu Wołyńskim jurydykę pojezuicką i starostwo hajsyńskie. W 1775 roku starostwo włodzimierskie scedował na rzecz Mikołaja Ledóchowskiego. W grudniu 1776 mianowany wojewodą czernihowskim.
Odsunięcie się od działalności politycznej W proteście przeciwko ingerencji państw ościennych w sprawy Rzeczypospolitej ok. 1779 roku wycofał się z życia politycznego. Wszelkie pełnomocnictwa do prowadzenia spraw majątkowych przekazał na rzecz syna Antoniego. Zamieszkał w Gdańsku, a później w Wiedniu, gdzie zmarł 9 stycznia 1783 roku.
Kawaler orderów: Orła Białego – 1777 r. św. Stanisława – 1775 r.
Bibliografia Eugeniusz Niebelski, Klimontów miasto prywatne rodu Ossolińskich, Klimontów 1993. Władysław Serczyk, Polski Słownik Biograficzny, t.