Likwidacja W 1817 roku podjęto decyzję o rozwiązaniu wojsk kozackich i zamienieniu ich w osadników wojskowych (ros. военные поселения). Niezadowoleni z tego kozacy rozpoczęli powstanie (lipiec-wrzesień 1817 roku), do którego stłumienia potrzeba było ponad 10 tys. żołnierzy. Inicjatorzy buntu zostali skazani na śmierć, potem karę zamieniono na „bieg przez rózgi” i wcielenie do regularnej armii.
Z części kozaków buskich (obok czugujewskich i ukraińskich) sformowano cztery pułki ułanów (Olwiopolski, Buski, Wozniesienski i Odeski) w ramach Buskiej Dywizji Ułanów.
Przypisy Обер-офицер, z niem. Oberoffizier, mimo literalnego tłumaczenia oznaczał oficera młodszego. Oficerów starszych nazywano sztabsoficerami. Buski to współczesny przymiotnik od rzeczownika Boh – Jan Grzenia, Poradnia językowa Wprawdzie są kozacy dońscy, ale też nadwołżańscy. Por. powiat nadbohski województwa bracławskiego, utworzony w 1791 r. Formy najczęstsze w polskojęzycznej literaturze XIX-wiecznej, np. W. Koronowicz, Słowo dziejów polskich: Pod panowaniem Domu Wazów, 1858, s. 163 Forma zaproponowana w szablonie „kozacy”, oparta na rosyjskiej i ukraińskiej nazwie Bohu – Bug Południowy.