Adam Procki tworzył przeważnie w kamieniu naturalnym (granit, sjenit, labrador), rzadziej w metalu i drewnie. Uczestniczył m.in. w rekonstrukcji rzeźb zdobiących gmach Towarzystwa Kredytowego Miejskiego przy ulicy Tadeusza Czackiego w Warszawie. Pod koniec lat pięćdziesiątych tworzył rzeźby o uproszczonych formach, często poświęcone tematowi wojny i martyrologii. Był autorem pomnika–mauzoleum na terenie obozu koncentracyjnego w Rogoźnicy (Groß-Rosen) wzniesionego w roku 1953 i przebudowanego w roku 1985 oraz pomnika „Poległym i pomordowanym w II wojnie światowej” (1963) w Puławach (zaprojektowany w 1958 na konkurs na Pomnik Bohaterów Warszawy, gdzie uzyskał wyróżnienie). W latach 70. w twórczości pojawiły się rzeźby w twardym drewnie. Był uczestnikiem plenerów rzeźbiarskich organizowanych przez Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. W czerwcu 1990 w Centrum w Orońsku odbyła się wystawa jego dzieł, kolejne miały miejsce w 2004 i 2012.
Wystawy Indywidualne Rok Miasto Wystawa Placówka 1969 Warszawa Adam Procki. Rzeźba Centralne Biuro Wystaw Artystycznych 1990 Orońsko Adam Procki. Rzeźba Centrum Rzeźby Polskiej 2004 Orońsko Adam Procki. Rzeźba Centrum Rzeźby Polskiej 2012 Orońsko Adam Procki.