Chłopcy dorastali z dala od matki. Osiągnąwszy wiek męski, powrócili do niej i uwolnili Tyro od okrucieństwa Sydero, zabijając macochę matki przed ołtarzem Hery. Następnie Tyro wyszła ze swojego wuja Kreteusa, z którym miała synów Ajzona, Amytaona i Feresa (wedle innej wersji Kreteus adoptował dzieci Tyro spłodzone z Posejdonem). Ajzon został w przyszłości królem Jolkos i był ojcem Jazona, tesalskiego herosa, wodza wyprawy Argonautów po złote runo. Pelias również władał Jolkos, po tym, gdy odebrał władzę swemu bratu. Neleus, ojciec Nestora, pokłócił się z bratem za sprawą mściwej Hery i wyjechał zakładając Pylos.
Istnieje także mit, podawany po części przez Hyginusa, mówiący o tym, jakoby Syzyf, skłócony ze swym bratem Salmoneusem, udał się do wyroczni i uzyskał informację, że jeśli zdoła spłodzić potomka ze swą bratanicą Tyro, to uda mu się zemścić na bracie. Syzyf uwiódł więc Tyro; owocem jego postępku mieli zostać dwaj chłopcy, którzy zaraz po urodzeniu zostali pozbawieni życia przez własną matkę, bowiem Tyro poznała, jaki los jest im pisany w przyszłości. Nieznana jest reakcja Syzyfa na tę zbrodnię. Jednakże w podziemiu doznał kary za swój postępek.
Potomkowie Tyro
W literaturze Tyro pojawia się w The Cantos Ezry PoundaPound, Ezra. The Cantos. New York: New Directions, 1998..
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Królewny w mitologii greckiej Kategoria:Królowe w mitologii greckiej