W 1931 został skierowany do Nicei, gdzie opiekował się grupą wiernych, którzy pozostali w Rosyjskim Kościele Prawosławnym.
21 września 1936 wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie został sekretarzem arcybiskupa aleuckiego i północnoamerykańskiego Beniamina (Fiedczenkowa). W 1937 mianowano go proboszczem parafii przy soborze św. Mikołaja w San Francisco, zaś w 1943 objął analogiczne stanowisko w parafii św. Jerzego w Chicago. 20 października 1943 Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego nominował go na biskupa argentyńskiego, wikariusza eparchii północnoamerykańskiej. 5 grudnia 1943 otrzymał godność archimandryty. Tydzień później w soborze w Chicago miała miejsce jego chirotonia biskupia, w której jako konsekratorzy udział wzięli metropolita aleucki i północnoamerykański Beniamin, biskup amerykański i kanadyjski Dionizy (Serbski Kościół Prawosławny) i biskup Chicago Gerazym (Patriarchat Konstantynopolitański).