Aimone Taparelli (ur. 1398 – zm. 15 sierpnia 1495) – włoski dominikanin i inkwizytor, błogosławiony Kościoła katolickiego.
Urodził się w rodzinie hrabiów Lagnasco. Początkowo wybrał karierę świeckiego prawnika, dopiero po śmierci żony w 1441 wstąpił do zakonu dominikanów w konwencie San Domenico w Turynie. Następnie ukończył studia teologiczne na uniwersytecie turyńskim, uzyskując tytuł magistra teologii. W 1466 decyzją władz zakonnych został przeniesiony do konwentu w Savigliano.
21 kwietnia 1466 Bartolomeo Cerveri (późniejszy błogosławiony), dominikański inkwizytor okręgu Savigliano, został zamordowany przez waldensów. Po blisko rocznym wakacie, w połowie 1467 Aimone został mianowany jego następcą. Rok później objął funkcję przeora konwentu w Savigliano oraz został nadwornym kaznodzieją i spowiednikiem księcia Sabaudii Amadeusza IX (panował 1465–1472). Ponownie został przeorem Savigliano w 1483, gdy gościł w swym konwencie zebranie kapituły prowincjalnej prowincji zakonnej Lombardii Górnej (zwanej oficjalnie "prowincją św. Piotra Męczennika"). W tym czasie sprawował też funkcję wikariusza tej prowincji.