Misja prawosławna w Pskowie lub Pskowska Misja Prawosławna – rosyjska misja prawosławna działająca podczas II wojny światowej na okupowanych północno-zachodnich terytoriach ZSRR w latach 1941–1944.
Misja powstała z inicjatywy Ministra Rzeszy do spraw Okupowanych Terytoriów Wschodnich Alfreda Rosenberga. Jej organizatorem był metropolita wileński Sergiusz (Woskriesienski). Obejmowała eparchie: leningradzką i nowogródzką, pskowską oraz republiki nadbałtyckie. Działalność misji opierała się na prawosławnych duchownych z eparchii: ryskiej i narewskiej, którzy w liczbie 14 przybyli w sierpniu 1941 do Pskowa. Jej główna siedziba mieściła się w tamtejszym Monasterze Pskowsko-Peczerskim. Oparta ona była na protekcji niemieckich władz okupacyjnych i zbieżnych interesach strony niemieckiej i duchowieństwa prawosławnego, które w misji widziały narzędzie odbudowy życia religijnego w Rosji i tym samym odciągnięcie jej mieszkańców od idei bolszewizmu. Działalnością misji kierował tzw. Zarząd Misji w Pskowie, podlegający metropolicie Sergiuszowi w Rydze. Duchowni misji na podległych jej terenach odbudowywali zniszczone lub przekształcone w czasach ZSRR cerkwie, zakładali sierocińce, próbowali nieść pomoc humanitarną jeńcom sowieckim. W samym Pskowie misja prowadziła również pracownię pisania ikon w której pracowało 20 mistrzów.