Ali Akbar Haszemi Rafsandżani ( IPA: [], ur. 25 sierpnia 1934 w Bahremanie, zm. 8 stycznia 2017 w Teheranie) – irański duchowny i polityk, prezydent Iranu w latach 1989–1997, przewodniczący parlamentu w latach 1980–1989.
Życiorys Wczesna działalność Urodzony 25 sierpnia 1934 r. Bahremanie, pochodził z rodziny właściciela ziemskiego, posiadacza plantacji pistacji, z prowincji Kerman. Od 14 roku życia zdobywał szyickie wykształcenie religijne (m.in. pod kierunkiem Ruhollaha Chomejniego w hauzie w Komie), posiadał tytuł hodżdżatoeslama. W tym właśnie okresie poznał i przyjął ideę teokratyczną. Działał w opozycji religijnej pod rządami Mohammada Rezy Pahlawiego. Na przełomie lat 1976 i 1977 współtworzył razem z Mortezą Motahharim, Mohammadem Behesztim, Alim Chamenei, Mohammadem Dżawadem Bahonarem, Mohammadem Mofattehem oraz Mohammadem Rezą Mahdawim Kanim Stowarzyszenie Duchowieństwa Walczącego, które miało budować poparcie dla ruchu na rzecz rewolucji islamskiej, przejmując faktyczną kontrolę nad meczetami, szkołami religijnymi i stowarzyszeniami religijnymi. Był kilkakrotnie więziony: w latach 1963–1964, 1967, 1972 i 1975–1977. W 1978 roku, gdy w Iranie rozpoczęły się protesty przeciwko szachowi, został aresztowany razem z 69 innymi czołowymi opozycjonistami, zwolennikami idei Ruhollaha Chomejniego.