W 1922 Liga Narodów formalnie przyznała Wielkiej Brytanii Mandat Palestyny. Artykuł 4 mandatu przewidywał „utworzenie Agencji Żydowskiej jako właściwego organu publicznego w celu zapoznania się i współpracy z Administracją Palestyny w sprawach ekonomicznych, społecznych i innych, które mogą mieć wpływ na ustanowienie Narodowego Domu Żydowskiego i interesy żydowskiej populacji w Palestynie”. Brytyjskie władze mandatowe dążyły do utworzenia podobnego arabskiego Zgromadzenia Reprezentantów, propozycje te jednak były odrzucane przez arabską społeczność Mandacie Palestyny.
W następnych latach ruch syjonistyczny wspierał rozwój żydowskiego osadnictwa w Palestynie. Chaim Weizman nadzorował planowanie, jak i sprawował władzę wykonawczą w zakresie zakupu ziemi, budowy szkół i szpitali, a następnie tworzenia żydowskiej organizacji paramilitarnej Hagany. Działalność ta spotkała się z licznymi protestami i oskarżeniami o nadużycia ze strony Arabów, który wymogli na władzach brytyjskich wprowadzenie limitów żydowskich imigrantów napływających do Mandatu Palestyny.