Roman założył kolejny klasztor na zboczu Jury (Opactwo Romainmôtier), który znajduje się w dzisiejszej Szwajcarii i jest to najstarszy klasztor w tym kraju . Aby nakarmić tych wszystkich ludzi, Roman nakłonił ich do uprawy ziemi.
Zmarł w Balma odwiedziwszy siostrę i tu został pochowany. W VII wieku klasztor zajęli prości ludzie z opactwa w Condat, a szczątki świętego mnisi przenieśli do tego ostatniego, aby wzbogacić swój kościół. Przez cały okres średniowiecza w Condat przebywali mnisi. W 1630 roku wycofali się uciekając przed plagą osiadając w Saint-Lupicin i St. Romain-de-Roche.
Około 510 lub 520 roku życie obu braci spisał jeden z mnichów, jako Żywoty Ojców Jurajskich. Vita św. Romana wspominają o czynieniu przez niego cudów. Przykładem może być uzdrowienie dwóch trędowatych podczas pielgrzymki do grobu św. Maurycego z Agaunum w dzisiejszym Saint-Maurice. Po śmierci Romana następcą w Condat i opiekunem eremów został jego brat Lupicyn.
Wspomnienie liturgiczne św. Romana obchodzone jest w dzienną pamiątkę śmierci lub 29 lutego.
Obecnie relikwie braci znajdują się w kaplicy St. Romain-de-Roche w Pratz w małym kościele z XIII wieku wybudowanym w miejsce bazyliki ku czci św. Romana.