Obydwa gatunki Thrynomys rodzą się z czterema siekaczami, których nie wymieniają w czasie dojrzewania. Zęby są w kolorze żółtym lub pomarańczowym. Jak u wszystkich gryzoni, siekacze rosną przez całe życie, co powoduje konieczność ciągłego ich ścierania. Uzębienie jest uznawane za raczej kruche.
Rozmieszczenie geograficzne Gatunek pospolicie występuje w sawannach Afryki południowo–wschodniej na wysokości do 2600 m – od Kamerunu, do północnej Angoli na zachodzie, do południowych krańców Kenii, Tanzanii i Mozambiku na wschodzie. Inne źródła wskazują także na Republikę Środkowoafrykańską, Czad, południowy Sudan, Etiopię, Ugandę, Malawi, Zambię, Zimbabwe. Kruger National Park podaje jednak, że T. gregorianus występuje włącznie w Zimbabwe i Mozambiku.
Ślady kopalne występowania Thryonomys Przodkowie gatunków rodzaju Thryonomys mieszkali w rejonie środkowej Sahary w epoce plejstocenu. Poszczególni badacze wskazywali na różne lokalizacje i nazwy: Alfred Romer i Paul Nesbitt pisali o śladach T. logani znalezionych około 800 km od rzeki Niger, a Dorothea Bate opisywała ślady T. arkelli odnalezione w Sudanie. Brak jednak badań czy byli to bezpośredni przodkowie T. gregorianus lub T. swinderianus, czy też gatunki spokrewnione. T.