W związku z jego mocno podkreślanym patriotyzmem jeszcze w 14 września 1884 austriackie władze szkolne podjęły decyzję o służbowym przeniesieniu Przybyłkiewicza do C. K. Gimnazjum w Sanoku. Ponieważ nie chciał opuszczać Tarnowa, zrezygnował z pracy w szkole, przyjmując posadę kasjera w Kasie Oszczędności.
Był również organizatorem pierwszego w Tarnowie wypoczynku letniego młodzieży (w tym pochodzącej z biednych rodzin i żydowskiej), organizowanego w formie korpusów wakacyjnych. Dzięki jego inicjatywom w miejscowym "Sokole" powstały sekcje: szermierska, łyżwiarska, strzelecka, turystyczna i kolarska. Propagując ten ostatni sport założył w Tarnowie Towarzystwo Cyklistów. Pozyskał dla swych idei księcia Eustachego Sanguszkę, który przekazał Towarzystwu plac do ćwiczeń położony w pobliżu dworca kolejowego. Obecnie znajduje się tam stadion piłkarski klubu MKS Tarnovia.
Ignacy Przybyłkiewicz zmarł w wyniku choroby nowotworowej 7 kwietnia 1898 roku i został pochowany na tarnowskim Starym Cmentarzu. Jego imię otrzymały planty miejskie (obecnie im. Józefa Jakubowskiego), a w 1931 roku jedna z ulic w dzielnicy Strusina.
Przypisy
Bibliografia
Antoni Sypek: Ignacy Przybyłkiewicz (1846−1898) [w:] Cmentarz Stary w Tarnowie: Przewodnik. T. 1.