Prawdopodobnie wynika to z różnych preferencji żywieniowych, a nie z zagrożenia wynikającego z utraty źródeł jedzenia.
Gniazdo ma kształt cienkiego kielicha zbudowanego z gałęzi i warstwy kory, trawy oraz wełny tworzących grubą podkładkę. Lęgowiska ulokowane są zwykle nisko nad ziemią (poniżej 10 metrów), często na rozwidlonych gałęziach w zewnętrznej części koron drzew. Osobniki młodociane mają brązowe oczy aż do 3 roku życia, kolor tęczówki zmienia się na biały.
Głos Wydaje szorstkie, gardłowe kar-kar-kar-kar lub ark-ark-ark-ark. Wykonuje również przy każdej zwrotce szybkie trzepnięcie skrzydłami w górę.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN kruk mały klasyfikowany jest jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako pospolity, a lokalnie bardzo liczny. Gatunek ten może czerpać korzyści ze zmian w środowisku spowodowanych działalnością człowieka, dlatego BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie wzrostowy.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Czaszka kruka małego bez pochwy dzioba
Kategoria:Krukowate Kategoria:Ptaki Australii Kategoria:Fauna endemiczna Australii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1912 roku Kategoria:Taksony opisane przez Gregory’ego Macalistera Mathewsa