Hawardenowie przenieśli się do domu przy Princes Garden 5 w South Kensington. Zmarła nagle na zapalenie płuc. Jej nekrolog, zamieszczony 27 stycznia 1865 r. w „British Journal of Photography”, napisał Oscar Gustave Rejlander.
Twórczość Nowa pozycja społeczna i finansowa po przeprowadzce do Dundrum uwolniły Clementinę Hawarden od wielu codziennych obowiązków i pozwoliły na zajęcie się fotografią. Była fotografką-amatorem, jednym z wielu, jacy działali w tych czasie. Oprócz niej byli to m.in. Lewis Carroll czy Julia Margaret Cameron. Hawarden zaczęła fotografować mając niecałe czterdzieści lat, Cameron – pięćdziesiąt. Obie weszły do kanonu wczesnej fotografii, tym niemniej to Cameron jest lepiej znana szerokiej publiczności.
Na swoich wczesnych pracach, wykazujących wpływ barokowego malarstwa holenderskiego, obrazów Thomasa Gainsborough i fotografii Henry’ego Peacha Robinsona, przedstawiała okoliczne krajobrazy, służbę i rodzinę. Zdjęcia te nie były publicznie prezentowane za jej życia.