W 1991 otrzymał nominację na biskupa magadańskiego i kamczackiego, zaś 21 kwietnia tego samego roku miała miejsce jego chirotonia biskupia. Od 23 lutego 1993 był biskupem jużnosachalińskim i kurylskim, pozostając do listopada tego roku locum tenens uprzednio zarządzanej eparchii. W 1997 przeniesiony na katedrę tomską i asinowską. W eparchii tej niemal natychmiast popadł w konflikt z miejscowym duchowieństwem, w efekcie czego po skargach kierowanych do patriarchy został w 1998 przeniesiony do eparchii niżnonowogrodzkiej, gdzie miał być biskupem pomocniczym pod szczególnym nadzorem jej ordynariusza, arcybiskupa Mikołaja. W 2001 na własną prośbę przeniesiony w stan spoczynku. Na jego odejście wpływ miały publikacje prasowe, w których był oskarżany o homoseksualizmАРХИВ: "Касающиеся еще не менее чем полутора десятка епископов...". Фрагмент из книги Николая Митрохина "Русская православная церковь: современное состояние и актуальные проблемы". Od 2003 kierował wznoszeniem cerkwi Trójcy Świętej w Moskwie–Czertanowie. W 2009 r. mianowano go proboszczem parafii św. Pimena w Moskwie.