thumb|Próbka plutonu-238 (w postaci PuO2) rozgrzana do czerwoności pod wpływem własnego promieniowania Pluton-238 – izotop plutonu o czasie połowicznego rozpadu wynoszącym 87,7 lat. Ulega rozpadowi alfa do uranu-234, podczas którego emitowana jest energia około 5,6 MeV.
Jest używany jako źródło energii w radioizotopowych generatorach termoelektrycznych i w radioizotopowych urządzeniach grzewczych (RUG)Radioizotopowe urządzenia grzewcze są to małe urządzenia dostarczające w sposób ciągły ciepło pochodzące z rozpadu promieniotwórczego pierwiastków. Czas skutecznej pracy RUG może wynosić dziesiątki i setki lat. W statkach kosmicznych RUG są konieczne do ogrzewania komponentów i podsystemów wrażliwych na temperaturę.. Jeden gram plutonu-238 generuje moc około 0,5 wata.
Pluton-238 jest pierwszym wytworzonym izotopem plutonu. Został otrzymany przez Glenna Seaborga w 1941 roku poprzez bombardowanie uranu-238 atomami deuteru. Produktem pierwotnym reakcji jest neptun-238, który rozpada się do plutonu-238 (t½ 2,1 dnia). Pluton-238 rozpada się do uranu-234 wchodząc do uranowo-radowego szeregu promieniotwórczego kończącego się na ołowiu-206. Ze względu na długi czas połowicznego rozpadu uranu-234 (246 000 lat), praktycznie zachodzi tylko rozpad plutonu.