Kangaroo – seria transporterów opancerzonych konstrukcji kanadyjskiej z okresu II wojny światowej, powstałych w wyniku przebudowy podwozi dział samobieżnych M7 Priest, czołgów Ram i M4 Sherman, a w mniejszych ilościach także Churchill i Centaur.
Pojazdy Kangaroo znacznie różniły się od pozostałych transporterów opancerzonych używanych przez wojska alianckie podczas wojny, takich jak Universal Carrier czy M3 Halftrack. Dzięki temu, że budowano je na bazie czołgów oraz dział samobieżnych posiadały silne opancerzenie i charakteryzowały się podobnymi do czołgów właściwościami jezdnymi, a w związku z tym mogły współdziałać z nimi na polu walki, stając się niejako pierwowzorem współczesnych transporterów opancerzonych.
Historia thumb|250px|left|Priest Kangaroo należący do armii brytyjskiej, front włoski, 1945 31 lipca 1944 roku dowództwo 1 Armii Kanadyjskiej podjęło decyzję o przebudowie posiadanych dział samobieżnych M7 Priest na transportery opancerzone. Wyprodukowane w Stanach Zjednoczonych pojazdy M7, które jeszcze miesiąc wcześniej brały udział w walkach w Normandii, zostały do tego czasu zastąpione działami samobieżnymi Sexton, przystosowanymi do używanej przez Brytyjczyków amunicji 25-funtowej.