Termin ten jest terminem zawitym, co oznacza, że skarga wniesiona po upływie 3 miesięcy od doręczenia zaskarżonej decyzji lub wyroku nie będzie rozpatrywana.
Skargę rozpoznaje Trybunał Konstytucyjny na jawnej i publicznej rozprawie, po której wydaje wyrok. Uczestnikami postępowania są skarżący, organ, który wydał zakwestionowany akt normatywny i Prokurator Generalny. Może do niego również przystąpić Rzecznik Praw Obywatelskich, a niekiedy także organizacja pozarządowa, działająca w charakterze tzw. przyjaciela sądu.
Konsekwencją uwzględnienia skargi przez Trybunał jest utrata przez dany przepis mocy obowiązującej. Zaskarżony przepis traci moc w dniu opublikowania wyroku Trybunału w dzienniku urzędowym, w którym ogłoszony był zawierający niekonstytucyjne treści akt lub w wypadku, gdy nie był on ogłaszany, wyrok dotyczący zaskarżonego przepisu ogłoszony zostaje w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”Art. 190 ust. 2 Konstytucji RP.. Trybunał Konstytucyjny może też określić późniejszą datę utraty mocy obowiązującej przez przepisy (maksymalnie 18 miesięcy od ogłoszenia wyroku w przypadku ustaw, 12 miesięcy w przypadku innych aktów normatywnych). Dalszą, cywilnoprawną konsekwencją takiego rozstrzygnięcia jest powstanie roszczenia o naprawienie szkody wyrządzonej przez wydanie aktu normatywnego.