Pocisk miał masę 8,6 kilograma (z czego na ładunek kruszący przypadało 2,42 kg), długość (z trzonem) 73,9 centymetra i kaliber 160 milimetrów. Wyposażony był w dwa zapalniki, czołowy, działający przy trafieniach pod kątem prostym, i denny, detonujący przy trafieniach pod kątem ostrym. Wykorzystywano zapalniki Bd Z 5130 – Bodenzünder 5130 (denny) oraz czołowe: AZ 5075 – Aufschlagzünder 5075, taki sam jak w pociskach do pancerzownicy Panzerschreck i jego ulepszoną wersję AZ 5095 – Aufschlagzünder 5095.
Silny ładunek i duży kaliber zapewniał przebijalność do 180-milimetrowej płyty pancernej, co wystarczało by pokonać dowolny czołg II wojny światowej. Ponieważ efekt kumulacyjny nie zależy od prędkości pocisku, trafienie było równie groźne z każdego dystansu. Efektywny zasięg wynosił jednak około 300 metrów, na większych dystansach pocisk był zbyt niecelny. Dodatkowym utrudnieniem w użyciu Stielgranate była konieczność opuszczenia ukrycia przez ładowniczego i wyjścia przed front działa, by założyć kolejny pocisk na lufę.
Przypisy
Kategoria:Amunicja artyleryjska Kategoria:Niemiecka broń artyleryjska II wojny światowej