thumb|220px|left|Ratusz i Most Chlebowy, ok. 1900 Wnętrza ratusza uległy ponownie gruntownej przebudowie w latach 1911-1914 w stylu neorenesansowym, ratując przed zagładą wiele detali z kamienic patrycjuszowskich, jak np. renesansowa trójarkadowa ściana kamienna z wielkiej sieni Domu Schumannów (Koncertów) (ul. Długa 45 – naprzeciwko Ratusza Głównomiejskiego), kompletne wnętrze z roku 1642 z plafonem, kominkiem, posadzką i boazeriami oraz inne detale z domów przy Podwalu Staromiejskim 69/70 i ul. Długiej 39 i 45. Renesansowy portal kamienny w sieni ratusza pochodzi z domu przy ul. Długiej 28, zaś piękne kręcone schody z Sieni Gdańskiej. Po remoncie gmach miał służyć jako miejski Pałac Ślubów, jednak realizacji tego zamierzenia przeszkodził wybuch I wojny światowej. Po 1915 roku był siedzibą urzędów miejskich (m.in. policji budowlanej i biur wydziału budownictwa), Senatu Wolnego Miasta Gdańska i konserwatora zabytków.