Architektura Kościół jest orientowany i posiada wysoką wieżę (33 metry), która miała być dominantą widokową osiedla, ale postawienie w sąsiedztwie świątyni kilkupiętrowych bloków osłabiło ten efekt urbanistyczny. Rozeta z witrażem (symbol hostii) nawiązuje do analogicznego detalu kościoła Matki Boskiej Bolesnej na Łazarzu. Długość obiektu wynosi 45 metrów, rozpiętość transeptu – 26 metrów, wysokość dachu nawy w kalenicy – 16 metrów, całkowita powierzchnia użytkowa – 800 m² (przyziemie). Ściany wykonano z bloczków ceramicznych (wzmocnienia z belek żelbetowych), a wieżę w dolnej partii z żelbetu, w górnej z ram żelbetowych wypełnionych cegłą.
Architektura kościoła jest bardzo tradycyjna – nawiązuje do wielkopolskich realizacji z końca XIX i początków XX wieku, w tym do projektów Rogera Sławskiego. Obiekt zaprojektował zespół pod kierownictwem Borysa Siewczyńskiego: Robert Ast, Monika Siewczyńska, Borys Siewczyński, Arkadiusz Pawlik i Mikołaj Jankowski. Za aranżację wnętrza odpowiadał Tomasz Matusewicz (m.in. płaskorzeźbione Oko opatrzności, stacje drogi krzyżowej, rzeźby św. Rity i św. Antoniego).
W pobliżu kościoła stoi głaz granitowy z figurą Ojca Pio. Figurę tę sprowadził ks.