Założenia redakcyjne i wydawnicze Całość materiału, o łącznej objętości 960–1000 arkuszy wydawniczych, stanowić miała największe dzieło zbiorowe polskich historyków. Podzielono go na 3 tomy, obejmujące odpowiednio dzieje Polski: średniowiecznej (do końca XV w.), nowożytnej (do roku 1795), w okresie rozbiorów oraz dwudziestolecia międzywojennego (do wybuchu II wojny światowej).
Dwa pierwsze tomy, liczące łącznie 40 wolumenów, miał przygotować zespół redakcyjny krakowskiego ośrodka Krajowej Agencji Wydawniczej, zaś tom trzeci, obejmujący 24 tematy redakcja warszawska. Poszczególne zeszyty planowano wydawać równolegle w ramach wymienionych tomów, w masowym nakładzie 160 tys. egzemplarzy. Teksty uzupełniać miały liczne ilustracje, w tym bogata ikonografia i materiały pomocnicze jak kalendaria, czy tablice synchronistyczneJak wyżej..
Pierwotnie kolegium redakcyjne zespołu krakowskiego tworzyli: Feliks Kiryk – przewodniczący, Henryk Szydłowski – z-ca przewodniczącego, Stanisław Rydz – sekretarz, Józef Biernacik, Stanisław Grzybowski, Aleksander Kornijasz, Michał Rożek.
W skład redakcji naukowej zespołu warszawskiego weszli: Józef Buszko, Andrzej Garlicki.
Od strony graficznej serię opracował Marian Sztuka.