Te uwarunkowanie geologiczne wskazują, że wyspy Swan nie były połączone z innym lądem co najmniej od czasu miocenu, a nie jest wykluczone, że wręcz uformowały się w plejstocenie, czyli bez kontaktu z innym lądem. Zoolodzy przypuszczają, że przed wiekami na Little Swan wraz z podróżującymi ludami z Jamajki trafiła nocohutia z Jamajki (nocohutia jamajska), a izolacja trwająca być może nawet od czasu plejstocenu spowodowała dryf genetyczny, który poskutkował zmianami w morfologii. thumb|Ukształtowanie i flora wyspy Little Swan
Środowisko życia Nocohutia z Little Swan nie budowała nor i tuneli w skalistym gruncie. Podobnie jak hutia jamajska (Geocapromys brownii) i nocohutia bahamska (G. ingrahami) żyła na płaskim terenie wśród rozpadlin wapiennych skał. Garrett Clough cytując wieloletniego rezydenta wysp kapitana Gliddena stwierdza, że G. thoracatus prowadził dzienny tryb życia, co różni go od dwóch żyjących współcześnie gatunków hutii z rodzaju Geocapromys.
Kopalne ślady występowania nocohutii wyspowej Nie odnaleziono kopalnych śladów występowania G. thoracatus na wyspach Swan.