Sylla, z którą miał syna Henryka.
Kariera sportowa Był mistrzem Polski w rzucie młotem w 1936, 1937 i 1938, wicemistrzem w 1939 oraz brązowym medalistą w 1935.
Czterokrotnie ustanawiał rekordy Polski w rzucie młotem, od 44,05 m (30 sierpnia 1936, Chorzów) do 50,48 m (9 października 1938, Chorzów). Był pierwszym polskim zawodnikiem, który rzucił młotem ponad 50 m. Jako pierwszy Polak stosował trzy obroty w kole.
W latach 1937–1938 wystąpił w czterech meczach reprezentacji Polski (4 starty), odnosząc 1 zwycięstwo indywidualne.
Rekordy życiowe: pchnięcie kulą – 12,76 m (15 maja 1938, Chorzów) rzut młotem – 50,58 m (21 sierpnia 1938, Katowice)
Był zawodnikiem klubów: Lurych Sokół Siemianowice (1922-1930), Sokół Chorzów (1931-1938) i Sokół Krywałd (1939).
Działał jako instruktor łucznictwa, boksu, lekkoatletyki i gier sportowych. Był mistrzem Śląska w podnoszeniu ciężarów. Wziął udział w igrzyskach olimpijskich w 1928 w Amsterdamie w drużynowych pokazach gimnastycznych i grze w palanta (były to dyscypliny pokazowe, poza oficjalnym programem igrzysk). W 1939 r. decyzją władz Polskiego Związku Lekkiej Atletyki został zakwalifikowany do kadry narodowej na XII Letnie Igrzyska Olimpijskie w Helsinkach.