W 1975 roku uzyskał oficjalnie szwajcarskie obywatelstwo.
Otrzymał nagrodę fundacji Bartók-Pásztory (1985), nagrodę kompozytorską Schweizerischer Tonkünstlerverein (1986) i nagrodę miasta Berna (1987).
Twórczość Jako kompozytor nawiązywał do węgierskiej muzyki ludowej i dorobku artystycznego Béli Bartóka, do momentu emigracji z kraju tworzył obok dzieł ambitnych także utwory o przeznaczeniu pedagogicznym i opracowania pieśni ludowych, związane z jego pracą zawodową. Po wyjeździe do Szwajcarii z twórczości Veressa znikają elementy węgierskiego folkloru muzycznego, pojawiają się natomiast wątki o charakterze osobistym i poszukiwania nowego języka dźwiękowego. Interesował się dodekafonią, którą traktował jednak jako element urozmaicenia melodyki, a nie podstawę konstrukcyjną utworu. W latach 60. XX wieku przejściowo radykalnie zradykalizował swój styl, wprowadzając klastery i rozwiązania aleatoryczne.
Opublikował prace Népdal, népzenegyűtjés (Budapeszt 1936), Béla Bartók, the Man and the Artist (Londyn 1948) oraz La raccolta della musica popolare ungharese (Rzym 1949).
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Linki zewnętrzne Sándor Veress
Kategoria:Węgierscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1992 Kategoria:Ludzie urodzeni w Klużu-Napoce Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Muzycznego im. Ferenca Liszta