Po powrocie do Mszany Dolnej, zajmował się malarstwem portretowym, wykonując na zamówienie wizerunki miejscowych osobistości oraz wczasowiczów. Jednym z nich był Wacław Sobieski, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pod wrażeniem talentu samouka, zabrał go do Krakowa i przedstawił znanym artystom, między innymi Kazimierzowi Pochwalskiemu i Józefowi Unierzyńskiemu. Dzięki ich pomocy Stanisław Ciężadlik zaczął zarabiać na życie jako portrecista i malarz obrazów o tematyce religijnej. W latach 1933−1935 uczęszczał do prywatnej Szkoły Sztuk Pięknych, prowadzonej przez Alfreda Terleckiego przy ulicy Smoleńsk 20 w Krakowie.
W 1935 roku powrócił do Mszany Dolnej i ożenił się z Wiktorią Aksamit (zm. 1982). Dwa lata później udało im się wybudować własny dom. Okres okupacji hitlerowskiej spędził w Mszanie. Po zakończeniu II wojny światowej zajął się również rzeźbą, głównie sakralną. Od 1948 pracował w teatrze lalek „Rabcio-Zdrowotek”, powstałym w uzdrowisku w Rabce. Wykonywał pierwsze lalki, opracowywał scenografie, występował również jako aktor-lalkarz.