Kontekst historyczny Po śmierci swojego mistrza Yamamoto zgodnie z buddyjskim zwyczajem ogolił głowę i jako buddyjski kapłan osiadł w małej pustelni. Zamierzał popełnić rytualne samobójstwo, tzw. junshi (popełnienie samobójstwa po śmierci pana, podążenie za nim do grobu), ale na mocy edyktu siogunatu Tokugawa praktyka ta została zakazana.
Przemyślenia Yamamoto dotyczą w znacznej mierze podtrzymania gotowości bojowej oraz właściwego nastawienia w czasach pokoju. Dostrzegał problem osłabienia hartu ducha wśród członków tej klasy społecznej, która z wojowników zaczęła przeobrażać się w urzędników. Z tego względu w Hagakure autor często odwołuje się do przykładów z „dawnych czasów”.
Począwszy od lat 30. XX wieku książka zaczęła zdobywać uznanie jako jedno z najwybitniejszych dzieł prezentujących myśl bushidō.
W swojej książce pt. The Way of the Samurai: Yukio Mishima on Hagakure in Modern Life, pisarz japoński Yukio Mishima (1925–1970) porównał zawarte w niej myśli do własnych, które były bardzo zbliżone, w kontekście współczesnej mu Japonii.
Książka Yamamoto w przekładzie z języka japońskiego ukazała się w języku polskim w 2012 roku pt. Hagakure. Ukryte w listowiu.
Książka odgrywa ważną rolę w filmie Ghost Dog: Droga samuraja w reżyserii Jima Jarmuscha z 1999.
Zobacz też Wybrane cytaty z wydania w języku angielskim Bushidō
Przypisy
Kategoria:Japońskie utwory literackie Kategoria:Samuraj