nie sprzyjał kontynuacji prac projektowych.
Konstrukcja Mi-30 miał być dwusilnikowym, górnopłatem z trójpodporowym, chowanym podwoziem z przednim podparciem. Na końcach skrzydeł przewidywano zainstalowanie silników turbowałowych Klimow TW3-117, których obrót względem nieruchomej płaszczyzny skrzydeł miał pozwolić na start w warunkach VTOL lub STOL. Kadłub o konstrukcji półskorupowej. Jeden z projektów zakładał wykorzystanie układu konstrukcyjnego zwanego kaczką, w którym ster wysokości znajduje się w części dziobowej przed skrzydłami. W takim przypadku skrzydła miały być przesunięte bliżej ogona samolotu (pozbawionego usterzenie poziomego). Przewidywano wybudowanie trzech wersji maszyny. Pasażerskiej Mi-30S zdolnej do transportu 21 pasażerów, Mi-30D przewożącej 11 osób oraz Mi-30L zabierającej na pokład siedmiu pasażerów.
Bibliografia
Kategoria:Mil Kategoria:Radzieckie samoloty transportowe po 1945 Kategoria:Samoloty krótkiego startu i lądowania Kategoria:Zmiennowirnikowce Kategoria:Niezrealizowane projekty samolotów wojskowych