Zbór ZWBPŚw W roku 1931 w Lublinie nastąpił podział, w wyniku którego ze zboru lubelskiego wyłoniły się dwa nowe zbory. Oprócz lubelskich Świadków Jehowy w Lublinie powstały zbór epifaniczny i zbór ZWBPŚw. Pierwszą konwencję ZWBPŚw. zorganizowano 28 i 29 czerwca 1931 roku wraz ze współwyznawcami z Pawłowa i Strzelec. Uczestniczyło w niej około 100 osób, a 7 zostało ochrzczonych. W roku 1933 zbór w Lublinie współuczestniczył w organizowaniu dwóch konwencji: w Pawłowie (około 150 obecnych) oraz w Majdanie Kozic Górnych (250 uczestników, w tym również z Krakowa). Rok później na trzydniowej konwencji w Lublinie gościł S.F. Tabaczyński ze Stanów Zjednoczonych. Do wybuchu II wojny światowej zorganizowano jeszcze kilka konwencji w tym jedną z pokazem „Fotodramy stworzenia”.
Przed wojną zbór liczył kilkanaście osób. Sługą zboru był br. Mazur, a zebrania organizowano w mieszkaniach prywatnych Mazurów i Ćwieków.
W czasie II wojny światowej część członków zboru opuściła Lublin i zamieszkała w pobliskich miejscowościach a zbór zawiesił swoją działalność. Działalność zborową wznowiono po zakończeniu działań wojennych.