Po aresztowaniu czterech posłów przez Sieversa, bezskutecznie upominał się o ich uwolnienie, piętnował jego gwałty. Podpisał konfederację grodzieńską z zastrzeżeniem, że obstaje przy całości granic Rzeczypospolitej. W październiku protestował przeciwko zawarciu przymierza z Imperium Rosyjskim, 18 października uroczyście oświadczył, że uznaje ten akt za nielegalny.
W insurekcji kościuszkowskiej był członkiem sądu kryminalnego powiatu upickiego. Został generał-adiutantem wojsk litewskich.
Żonaty był z Anną z Kościuszków, jego syn Onufry był oficerem armii Księstwa Warszawskiego.
Bibliografia Andrzej Zahorski, Józef Kimbar, w: Polski Słownik Biograficzny, t.XII 1966–1967, s. 456-457
Linki zewnętrzne Mowy Józefa Kimbara w bibliotece Polona
Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Generałowie powstania kościuszkowskiego Kategoria:Generałowie adiutanci I Rzeczypospolitej Kategoria:Konfederaci grodzieńscy (1793) Kategoria:Pisarze grodzcy upiccy Kategoria:Posłowie na Sejm Grodzieński 1793 Kategoria:Stolnicy upiccy Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej