Występowanie Posiada szeroki zasięg areału. Występuje głównie w zachodniej i centralnej części Australii, często zasiedlając bardzo suche, pobliskie obszary pustynne. To częsty mieszkaniec małych miast i terenów rolniczych, gdzie stada wron małych przypominają tamtejszej ludności europejskie skupiska gawronów.
Zachowanie Pożywienie Żeruje głównie na ziemi, a w skład jej diety wchodzą owady, rośliny zbożowe i inne nasiona. W mniejszym stopniu wyjada padlinę i resztki pozostawionego pokarmu niż inne australijskie gatunki rodzaju Corvus.
Gniazdowanie Gnieździ się w małych, luźnych koloniach, budując swe lęgowiska z patyków i gałęzi spojonych błotem (jedyny australijski gatunek krukowatych, który ma to w zwyczaju).
Głos Wydaje dźwięk nark-nark-nark-nark. Potrafi jednak krakać w sposób bardziej kojarzony z krukowatymi – kah-kah-kah.
Status zagrożenia IUCN uznaje wronę małą za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Całkowita liczebność populacji nie została zbadana, ale jej trend jest oceniany jako malejący ze względu na utratę siedlisk. Jest to nadal ptak liczny (nie kwalifikuje się do uznania go za gatunek zagrożony wyginięciem).
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Krukowate Kategoria:Ptaki Australii Kategoria:Fauna endemiczna Australii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1901 roku