Liczba członków w tym okresie początkowo systematycznie rosła i wynosiła: w 1948 – 36, w 1950 – 60, w 1952 – 138, w 1954 – 163, w 1956 – 302, ale w 1958 – 227. W 1953 funkcjonowały trzy oddziały terenowe (Gdańsk, Warszawa, Kraków). W 1988 było ich 11 (Białystok, Gdańsk, Katowice, Kraków, Lublin, Łódź, Olsztyn, Poznań, Szczecin, Warszawa i Wrocław).
W październiku 1955 towarzystwo powołało do życia czasopismo Wiadomości Parazytologiczne (uchwałę w tym zakresie podjęto w październiku 1954; od 2012 pismo nosi tytuł Annals of Parasitology). Od 1959 wydawana jest również seria Monografie Parazytologiczne.
W 1959 prof. Kozar wyszedł z propozycją powołania Światowej Federacji Parazytologicznej, a w 1966 Europejskiej Federacji Parazytologów. Utworzono je odpowiednio w 1960 w Warszawie i w 1966 w Jabłonnie.
Przewodniczący Przewodniczącymi zarządu głównego byli kolejno:
Jerzy Morzycki (1948-1954, trzy kadencje), Heliodor Szwejkowski (1954-1956, jedna kadencja), Czesław Gerwel (1956-1958, jedna kadencja), Zbigniew Kozar (1958-1972, cztery i pół kadencji), Zbigniew Pawłowski (1973-1976, jedna kadencja), Stefan Furmaga (1976-1979, jedna kadencja), Katarzyna Niewiadomska (1979-1984, jedna kadencja, wydłużona z uwagi na wprowadzenie stanu wojennego), Leszek Grzywiński (1984-1987, jedna kadencja), Witold Kasprzak (od 1987).