Kwestorem i zarazem członkiem senatu rzymskiego został najprawdopodobniej w 188]–189. Za Pertynaksa otrzymał nominację na pretoraHistoria rzymska, ks. LXXIII, rozdz. 12, 2 a za Septymiusza Sewera znalazł się wśród przyjaciół cesarza i członków jego rady przybocznejHistoria rzymska, ks. LXXV, rozdz. 16, 4 i ks. LXXVI, rozdz. 17, 1-2. W roku 205 lub 206 Kasjusz Dion został konsulem zastępczym (consul suffectus). W charakterze amicus caesaris towarzyszył Karakalli w jego wyprawie przeciwko Partom (214–216). Gdy na krótki czas władzę objął Makrynus, Dion został wyznaczony na kuratora ds. naprawy sytuacji wewnętrznej w miastach (curator ad corrigendum statum civitatum) Pergamonie i SmyrnieHistoria rzymska, ks. LXXIX, rozdz. 7, 4 i na tym stanowisku zatrzymał go Heliogabal. Do Pergamonu Dion dotarł zimą 218/219. Miasto to prowadziło ciągłą rywalizację ze Smyrną o tytuły i zaszczyty, na co Dion patrzył ze wzgardąHistoria rzymska, ks. LIV, rozdz. 23, 8. Po zakończeniu swej misji wrócił do rodzinnej Bitynii, gdzie zachorował na podagręHistoria rzymska, ks. LXXX, rozdz. 5, 2. Następnie został prokonsularnym namiestnikiem prowincji Africa ok. 223. Po wypełnieniu swej kadencji wrócił do Italii, lecz niemal natychmiast potem zarządzał prowincją Dalmacją, prawdopodobnie w 224–226, a potem Panonią Górną, prawdopodobnie w 226–228.