W 1885 r. podjął pracę jako pedagog w bydgoskim gimnazjum, którego był absolwentem. Cztery lata później uzyskał stopień wyższego nauczyciela (niem. Oberlehrer). W 1903 r. zatrudniono go jako docenta w nowo założonej Królewskiej Akademii w Poznaniu. Prowadził tam wykłady z historii Florencji w epoce Medyceuszy. W listopadzie 1904 r. otrzymał tytuł profesora. Była to nominacja przyspieszona, której udzielono poza normalnym trybem, ze względu na znaczący dorobek naukowy.
Działalność naukowa Pasją Schmidta były badania i pisarstwo historyczne. W 1885 r. zaraz po objęciu pracy w Bydgoszczy, wstąpił do założonego w 1880 r. Towarzystwa Historycznego Obwodu Nadnoteckiego. W 1886 r. został członkiem zarządu towarzystwa, w 1896 r. zastępcą, a w 1909 r. przewodniczącym zarządu. W 1902 r., po włączeniu Towarzystwa Historycznego jako wydziału w struktury utworzonego wówczas Niemieckiego Towarzystwa Sztuki i Wiedzy, wszedł w skład zarządu głównego tej organizacji.