Ubezpieczenie morskie (inaczej umowa ubezpieczenia morskiego) jest uregulowana w Kodeksie morskim. Tej instytucji prawa poświęcony jest Tytuł VIII kodeksu.
Umową ubezpieczenia morskiego na podstawie artykułu 292 § 1 Kodeksu morskiego jest stan rzeczy, w którym ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zamian za składkę ubezpieczeniową, wypłacić odszkodowanie za szkody poniesione wskutek niebezpieczeństw, na jakie przedmiot ubezpieczenia jest narażony w związku z żeglugą morską. Pojawia się, zatem, pojęcie interesu majątkowego związanego z żeglugą morską, który stanowi przedmiot ubezpieczenia. Przedmiotem ubezpieczenia, w ten sposób pojmowanego, jest również interes finansowy każdej osoby, która doznaje uszczerbku w mieniu, traci to mienie, a także doznaje utraty spodziewanych korzyści. Zgodnie z zapisami kodeksu morskiego, przedmiot ubezpieczenia musi być jedynie związany z żeglugą, aby takie ubezpieczenie mogło nosić miano morskiego.