jego dotychczasowej historii oraz jego kolejnych przełożonych.
W 1968 na polecenie patriarchy moskiewskiego i całej Rusi Aleksego I opuściła Wilno, by wrócić do Piuchtickiego Monasteru Zaśnięcia Matki Bożej jako jego nowa przełożona. 18 stycznia 1968 otrzymała godność ihumenii. W czasie kierowania klasztorem przeprowadziła jego gruntowny remont. Była uczestniczką Soborów Lokalnych Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w 1971 i w 1990 oraz konferencji ekumenicznych, jakie odbywały się w Monasterze PiuchtickimСхиигумения Варвара (Трофимова). mały|Grób ihumeni Barbary 26 listopada 2010 złożyła śluby mnisze wielkiej schimy, zachowując dotychczasowe imię. Jedynym prawosławnym klasztorem w Estońskim Kościele Prawosławnym kierowała do swojej śmierci w 2011. Kondolencje w związku z jej śmiercią złożył monasterowi prezydent Estonii Toomas Hendrik IlvesПрезидент Эстонии выразил соболезнования в связи с кончиной настоятельницы Пюхтицкого монастыря.
11 lutego 2011 została pochowana na cmentarzu Monasteru PiuchtickiegoВ Пюхтицкой обители простились со схиигуменией