Rozpoczął studia na Wydziale Przyrodniczym Uniwersytetu Genewskiego, który ukończył w 1914 roku, otrzymując tytuł doktora nauk przyrodniczych. Jeszcze w czasie studiów został asystentem w katedrze Zoologii i Anatomii Porównawczej. Po powrocie do kraju w 1917 objął posadę asystenta Jana Sosnowskiego w Katedrze Zoologii Systematycznej i Morfologicznej na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1919–1925 prowadził tam wykłady dla studentów medycyny, farmacji i weterynarii. Od 1918 roku rozpoczął też pracę w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, gdzie wykładał zoologię i parazytologię. W 1920 roku otrzymał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy „Wydalanie u wolno żyjących nicieni”. W 1925 został profesorem nadzwyczajnym a w 1935 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. W latach 1925–1952 profesor i kierownik Zakładu Zoologii i Parazytologii na Wydziale Weterynarii Uniwersytetu Warszawskiego, 1952–1961 profesor Wydziału Weterynaryjnego Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. W 1932 został powołany na członka korespondenta Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, a w 1935 na jego członka rzeczywistego. W latach 1930–1931 i 1936–1939 sprawował funkcję dziekana Wydziału Weterynaryjnego UW. Zajmował się m.in.