Kontrolę radia, telewizji i internetu zapewnia Centralna Agencja Bezpieczeństwa Nauki i Technologii Komunikacyjnej. Rząd zezwolił na posiadanie telefonów komórkowych (w tym smartfonów), jednocześnie jednak opracował środki techniczne, które pozwalają na kontrolowanie komunikacji w sieci intranetowej Kwangmyong, działającej od listopada 2002 roku. Kwangmyong umożliwia połączenie się wyłącznie z krajowymi stronami internetowymi oraz usługami poczty elektronicznej. Za pośrednictwem Kwangmyongu niemożliwe jest połączenie się z Internetem. Z telefonii komórkowej korzysta ok. 3 mln Koreańczyków. Za przeglądanie mediów internetowych spoza Korei Północnej obywatele mogą zostać wysłani do obozów koncentracyjnych. Dostęp do Internetu (za pośrednictwem łączy satelitarnych) przysługuje wyłącznie elitom politycznym i obcokrajowcom. Pod koniec lat 50. XX wieku zakazano posiadania przestrojonego radia. Sprzedawane odbiorniki umożliwiały wyłącznie odbiór stacji krajowych.
W bibliotekach zbiory są podzielone na dwie grupy. Dla wszystkich dostępne są publikacje o charakterze technicznym. Opracowania nietechniczne (np.